Jak będą oceniane ośrodki

Na jakim etapie jest ocena

EQM-S, czyli Standard zarządzania jakością ośrodka jeździeckiego (EQM-S 000:2026), jest projektem w wersji Draft 02 z 5 października 2026 r. Trwają konsultacje techniczne; wymagania mają zweryfikować praktycy z ośrodków, instruktorzy i osoby odpowiedzialne za konie i infrastrukturę.

Reguły programu oceny są ustalone roboczo. Zanim zaczną być stosowane, sprawdzi je prawnik i przejdą konsultacje. Prawnik ma sprawdzić, czy ocena EQM-S nie będzie mylona z akredytowaną certyfikacją ani z oznakowaniem CE, którym producent deklaruje zgodność wyrobu z przepisami Unii Europejskiej.

EQM-S nie jest certyfikatem, akredytowanym programem certyfikacji ani normą zharmonizowaną. Nie jest też dokumentem Polskiego Związku Jeździeckiego (PZJ). Przepisy prawa i przepisy PZJ są w standardzie tylko dokumentami odniesienia; standard ich nie zastępuje.

Co dziś znaczy karta ośrodka w katalogu

Ani katalog ośrodków, ani katalog usługodawców nie zawierają potwierdzonych ocen EQM-S. Jeżeli karta w katalogu usługodawców ma pole „Ocena EQM-S”, jest w nim informacja o braku opublikowanych danych. Brak danych o ocenie nie jest oceną negatywną, a wpis w katalogu nie oznacza wdrożenia EQM-S ani oceny ośrodka.

Katalog ośrodków rozróżnia trzy oznaczenia źródeł, każde z odsyłaczem. Żadne z nich nie jest oceną EQM-S.

• Obiekt w OpenStreetMap. Obiekt jest zapisany na otwartej mapie OpenStreetMap.
• Klub w wykazie PZJ. Klub figuruje w wykazie PZJ.
• Certyfikat PZJ. Zależnie od danych: kategoria i termin ważności, informacja o wygaśnięciu albo sam wpis w wykazie ośrodków certyfikowanych PZJ.

Udogodnienia na karcie mają cytat ze strony ośrodka i datę sprawdzenia: portal sprawdził tylko, że ośrodek tak napisał, a nie rzeczywisty stan ośrodka.

Katalog usługodawców przewiduje płatne wyróżnienie wpisu: pierwszeństwo w wynikach i oznaczenie „Wyróżnienie płatne”. Obecnie takich wyróżnień nie ma. Wyróżnienie nie zmienia oceny ani informacji o zgodności ze standardem. Jak rozróżniać ofertę, ocenę, certyfikat i opinię klienta, wyjaśnia strona Oceny, certyfikaty i opinie.

Co będzie sprawdzane

Standard dotyczy każdego ośrodka, który prowadzi naukę jazdy konnej, treningi, pensjonat dla koni lub przewóz koni, niezależnie od wielkości. Ocena obejmuje rdzeń standardu (organizację pracy ośrodka) oraz dziesięć modułów w czterech grupach:

• Bezpieczeństwo i ryzyko. Bezpieczeństwo jeźdźca (moduł 001), zarządzanie ryzykiem (006) i transport koni (008): kaski, wyjścia ewakuacyjne, rejestr incydentów, spisana ocena zagrożeń.
• Dobrostan i zdrowie. Dobrostan koni (002) i opieka weterynaryjna (009). Sprawdza się między innymi dostęp do wody, codzienny ruch, limity pracy koni szkółkowych i odsuwanie chorych koni od pracy.
• Infrastruktura i wyposażenie. Infrastruktura (003) i utrzymanie sprzętu jeździeckiego (007): podłoże, oświetlenie awaryjne, boksy i ogrodzenia, przeglądy popręgów i puślisk.
• Kompetencje i klient. Kwalifikacje personelu (004), organizacja zajęć (005) oraz informacja dla klientów (010): kwalifikacje szkoleniowców, sprawdzenie osób pracujących z małoletnimi w Rejestrze Sprawców Przestępstw na tle Seksualnym oraz uzyskanie od nich informacji z Krajowego Rejestru Karnego, dobór konia do uczestnika, regulamin ośrodka.

Moduł albo wymaganie można wyłączyć tylko wtedy, gdy ośrodek nie prowadzi danej działalności, na przykład nie przewozi koni (moduł 008). Każde wyłączenie wpisuje się z uzasadnieniem do opisu zakresu. Trudność albo koszt spełnienia wymagania nie uzasadniają wyłączenia.

Co będą znaczyć wyniki

Opublikowana ocena ma zawierać kryteria, zakres, datę, oceniającego i dowody. Każde ustalenie z oceny jest zaklasyfikowane jako:

• Zgodne. Wymaganie spełnione i potwierdzone w ocenie.
• Niezgodność krytyczna. Bezpośrednie ryzyko dla bezpieczeństwa ludzi, dobrostanu koni lub zgodności z wymaganiami, na przykład uczestnik zajęć jeździ bez kasku.
• Niezgodność większa. Brak procesu, nadzoru lub zapisu albo istotne ryzyko, na przykład zablokowane wyjście ewakuacyjne.
• Niezgodność mniejsza. Częściowy brak, bez ryzyka krytycznego, na przykład brak rozpiski żywienia.
• Obserwacja. Nie jest niezgodnością, tylko wskazówką, co można poprawić.

Dla wyniku całej oceny roboczy model wymienia cztery klasy decyzji:

• Zgodne. W ocenionym zakresie spełniono wymagania krytyczne i większe, a zapisy potwierdzają, że ośrodek utrzymuje system zarządzania.
• Warunkowo zgodne. Stwierdzono niezgodności mniejsze, które wymagają działań korygujących, albo obserwacje, które wskazują, co można poprawić. Nie obniżają one bezpieczeństwa ludzi ani dobrostanu koni.
• Decyzja odroczona. Stwierdzono niezgodność większą. Ośrodek musi usunąć jej skutki, ustalić przyczynę i wykonać działania korygujące; wynik będzie znany po ponownym sprawdzeniu dowodów.
• Niezgodne. Stwierdzono niezgodność krytyczną albo brak dowodów dla wymagań wpływających na bezpieczeństwo ludzi lub dobrostan koni. Ośrodek nie może wtedy informować o zgodności w zakresie, którego dotyczy negatywny wynik.

Dla ośrodków: jak będzie przebiegać ocena

W ocenie biorą udział:

• Właściciel programu. Ustala wymagania i zasady informowania o zgodności.
• Zespół oceniający. Zbiera dowody na miejscu albo zdalnie, klasyfikuje ustalenia i pisze raport.
• Osoba decyzyjna. Czyta raport, potwierdza klasyfikację niezgodności i decyduje o wyniku.
• Ośrodek. Udostępnia obiekty, konie, personel, dokumenty i zapisy objęte zakresem oceny.
• Komitet konsultacyjny. Opiniuje zmiany wymagań i trudne przypadki interpretacji.

O wyniku decyduje inna osoba niż oceniający, a osoba decyzyjna nie może oceniać własnej pracy doradczej, wdrożeniowej ani operacyjnej w tym ośrodku (reguły P1 i P3). Decyzja musi wynikać z wymagań i dowodów, nie z opinii o ośrodku (P2). O zgodności ośrodek informuje tylko w zakresie i czasie określonym w decyzji (P4).

Ocena ma sześć etapów, każdy z własnym zapisem:

1. Zgłoszenie i ustalenie zakresu. Ośrodek opisuje, jaka działalność, obiekty i usługi mają być ocenione.
2. Przegląd dokumentów. Lista braków i ustalenie, czy ośrodek jest gotowy do oceny.
3. Ocena operacyjna na miejscu albo zdalnie. Oględziny, rozmowy z personelem i sprawdzenie wybranych zapisów w modułach objętych zakresem.
4. Raport i klasyfikacja ustaleń. Każde ustalenie jest przypisane do wymagania i zaklasyfikowane jak wyżej.
5. Decyzja programu. Zapada na podstawie raportu; możliwe jest także zawieszenie albo cofnięcie zakresu.
6. Nadzór. Sprawdza się, czy ośrodek utrzymuje zgodność i wykonuje działania korygujące.

Zakres i forma dokumentów muszą odpowiadać wielkości ośrodka i rodzajowi działalności (zasada proporcjonalności, punkt 1.3 standardu). W małym ośrodku jedna osoba może pełnić kilka ról. Zapis może mieć dowolną formę, jeżeli przepisy nie wymagają określonej. Musi być czytelny, mieć datę i wskazywać autora. Zapisy z różnych modułów można prowadzić w jednym dokumencie, na przykład w dzienniku stajni, jeżeli każdy wpis da się odnaleźć.

Ośrodek musi zgłaszać istotne zmiany działalności, infrastruktury, osób odpowiedzialnych lub usług. Przegląd w nadzorze może nastąpić po wypadku, skardze, zmianie właściciela albo gdy ośrodek przestał spełniać wymagania krytyczne. Prawo do informowania o zgodności może zostać zawieszone albo cofnięte, gdy ośrodek przestał spełniać wymagania, odmówił nadzoru, nie usunął niezgodności krytycznej albo informował o zgodności w sposób wprowadzający w błąd.

Każdą skargę na ocenę, na informowanie o zgodności albo na działanie ośrodka rejestruje się i zamyka zapisem decyzji. Ośrodek może odwołać się od decyzji w terminie, który określi regulamin programu. Skargę i odwołanie rozpatruje osoba, która nie brała udziału w tej ocenie. Po ocenie pozostają zapisy, między innymi wniosek, raport oraz rejestr skarg i odwołań.